Matrix Felt

Birbirine geçen düşey ve yatay bloklar, üç–dört farklı kotta düz kademeler halinde kesilir.

90° dik yan yüzeyler ışığı yumuşatmadan keser; yüzeyde gün boyunca yer değiştiren net gölge çizgileri oluşur. Komşu modüller döndürülerek dizildiğinde duvar boyunca tekrarı okunmayan, kentsel siluet etkisinde sürekli bir kabartma alanı kurulur.

Yatay panelin yüzeyinde geniş yarıçaplı radüslerle yumuşatılmış tek kademelik bir kanal açılır.

Üç farklı freze varyantı yan yana ve şaşırtmalı dizildiğinde kademeler birbirine eklemlenir; duvarda kesintisiz akan, yılankavi bir yiv ağı oluşur. Geniş yüzeylerde ek yeri tamamen kaybolur.

V1

V2

V3

Merkeze doğru küçülen üç kare katman, her seferinde hafifçe kaydırılarak üst üste biner.

Ofsetli biniş sayesinde kademeler simetrik değil, tek kenarda toplanan L biçimli bir gölge bandı üretir. Panel yönü değiştirilerek dizildiğinde gölge bandının yönü de değişir ve yüzey dinamik bir ritim kazanır.

Üst kenardan alt kenarın orta noktasına inen iki çapraz kesik, yüzeyi bir ters üçgen ve iki yan üçgene ayırır.

Merkezdeki ters üçgen yan parçalara göre bir kademe öne taşar; çapraz hatlar boyunca keskin gölge çizgileri oluşur. Modüller ters çevrilerek dizildiğinde duvarda kesintisiz zikzak ve baklava örüntüsü kurulur.

Kare taban plakanın üzerine, merkezden kaydırılmış tam bir daire tek kademe kabartma olarak oturtulur.

Dairenin çapı panel genişliğinin yaklaşık üçte ikisidir. Kaçık yerleşim sayesinde her modülde tek yönlü hilal biçimli bir gölge doğar; paneller döndürülerek dizildiğinde bu hilaller birbirini takip eden akıcı bir hareket oluşturur.

Panel, genişlikleri ritmik olarak değişen düşey lamellere bölünür; lameller iki farklı derinlik düzleminde dönüşümlü olarak öne çıkar ve geri çekilir.

Aralarında kalan ince gölge yarıkları yutuculuğu artırır. Tam boy düşey kompozisyonlarda kullanıldığında yüzey, kaplama olmaktan çıkıp mimari bir eleman gibi okunur. İç ve dış mekân uygulamalarına uygundur.

Kare panel düşey bir eksenle ikiye ayrılır: solda tam boy düşey lamalar, sağda tek büyük kabartma blok ve altında üç yatay ince lama.

Birbirine dik iki dokunun tek panelde kurgulanması, koleksiyondaki en kompoze modeldir. Paneller 90° döndürülerek dizildiğinde duvarda dama veya örgü etkisi elde edilir; tek bir modülle çok farklı duvar kompozisyonları kurulabilir.

Kare modül, köşeden köşeye uzanan tek bir diyagonal yarıkla ikiye bölünür.

İki üçgen yüzey birbirine göre milimetrik kotta kayar; panelin çevresinde ince, sürekli bir gölge derzi oluşur. Modüller döndürülerek dizildiğinde diyagonaller birleşip duvar ölçeğinde baklava ve zikzak örüntüleri kurar. Koleksiyonun en sade, en esnek modeli.

Kare modül, eşit genişlikte düşey şeritler halinde dilimlenir; şeritler sırayla öne ve arkaya kaydırılır.

Alçak kabartmalı çubuk (fluted) rölyef, renk değişimiyle birlikte kullanıldığında düşey ritim çok daha güçlü okunur. Modüller 90° döndürülerek dizildiğinde yatay–düşey bir dokuma etkisi doğar. Ton geçişli renk kurguları için en uygun model.

Taban plakasının üzerine, kenarlardan içeri eşit pay bırakılarak daha küçük ikinci bir kare plaka bindirilir.

İki katman arasındaki tek basamak, panelin çevresinde sürekli bir gölge derzi ve net bir çerçeve etkisi yaratır. Koleksiyonun en sakin, en kolay okunan modeli; geniş yüzeylerde ve sirkülasyon alanlarında yorgunluk yaratmadan derinlik verir.

Kare modülün dört köşesinden, kenar orta noktalarına teğet geçen çeyrek daire dilimler ayrılarak yüzey bir kademe öne taşınır.

Merkezde içbükey kenarlı, yıldız biçimli alçak bir alan kalır. Modüller yan yana geldiğinde çeyrek daireler birleşerek duvarda kesintisiz tam daire örüntüsü meydana getirir — tek modülden kurulan, tamamen sürekli bir desen.